Biofeedback czyli biologiczne sprzężenie zwrotne polega na dostarczeniu badanemu informacji zwrotnej o jego stanie fizjologicznym. Ma to na celu lepsze rozpoznawanie wpływu myśli i uczuć na fizjologię, dzięki czemu pacjent może nauczyć się kontrolować te funkcje organizmu, nad którymi w normalnych warunkach nie można panować (fale mózgowe, opór elektryczny czy siłę lub napięcie mięśni). Zmiany fizjologiczne organizmu monitorowane są przez specjalistyczne systemy pobierające dane z czujników w czasie rzeczywistym.
Cele biofeedback to odczytanie wybranych fizjologicznych parametrów organizmu, przetworzenie ich w komputerze i przedstawienie w takiej formie, tak aby mogły być one z łatwością odczytane przez osobę biorącą udział w treningu.
Jak to działa
Sprzęt do biofeedbacku składa się z urządzenia rejestrującego dany proces fizjologiczny (np. EEG w przypadku neurobiofeedbacku czy termistora w biofeedbacku temperaturowym), komputera, który odbiera informację o danym procesie zachodzącym w organizmie i przetwarza go na możliwy do odczytania przez pacjenta bodziec oraz elementu wytwarzającego bodziec – najczęściej optyczny lub akustyczny. Wgląd w zachodzące w organizmie procesy, takie jak koncentracja uwagi czy szybkość akcji serca, i zyskanie nad nimi pewnej kontroli, może być stosowana w przypadku wielu rodzajów schorzeń, m. in. ADHD, depresji czy nawracających stanów lękowych.
Zastosowanie w praktyce
Z metody korzystali początkowo astronauci w NASA, z czasem Biofeedback znalazł zastosowanie w medycynie. Trening metodą Biofeedback zalecany jest zarówno osobom zdrowym, które chcą poprawić efektywność w różnych dziedzinach swego życia, jak i w leczeniu różnego rodzaju zaburzeń. Terapię EEG-Biofeedback skierowana jest do dzieci, młodzieży i dorosłych z:
- ADHD i ADD;
- specyficznymi trudnościami w nauce (dysleksji, dysgrafii, dyskalkulii)
- problemami koncentracji uwagi;
- padaczką;
- nadmierną agresją;
- autyzmem, zespołem Aspergera;
- zaburzeniami mowy (np. problem jąkania);
- tremą i nadwrażliwością;
- zaburzeniami rozwoju psychomotorycznego;
- z zaburzeniami nastroju;
- z zaburzeniami snu;
- doświadczających nadmiernego stresu;
- doświadczających stanu paniki i lęku;
- po urazach głowy;
- po udarach mózgu
